دیروز کارمان که افتاد به پایتخت و Dell XPS M1330 به تناقضات زیادی برخوردیم! در نهایت گفتیم برویم ته و توی این قضیه دوئل چنل را در بیاوریم و خیالمان راحت شود. دیگر هی منت این و آن را نکشیم که آقا دوئل چنل فلان هم ممکن است؟ آیا دوئل چنل نباشد خیلی بد است؟ اگر گشادی را بگذارید کنار تا دلتان بخواهد انگلیسی زبانها نوشته اند دربارهی این قضیه!
1- آیا لپتاپها قابلیت Dual Channel ندارند؟
فروشندگان تماما اعتقاد راسخی داشتند که این قضیه مربوط به Motherboard های PC است. خوب این کاملا اعتقاد بیجایی است. خیالتان را راحت کنم این قضیه ربطی به لپتاپ و پی سی بودن ندارد! بستگی به Motherboard دارد که مادربورد لپتاپ های فعلی اغلب چنین قابلیتی را دارا هستند.
2- آیا مثلا 3 گیگابایت نمیتواند دوئل چنل باشد؟
کدام جمله ابلهانه تر از این است؟ چرا نمیشود؟ خیلی خوب هم میشود. اما نه در همه مادربردها. و نه به هر صورتی. برخی مادربوردها روی اسلاتهای حافظه Color Code قرار میدهند. یعنی هر جفت اسلات را به یک رنگ خاص در میآورند. بنابراین اگر شما بخواهید میتوانید روی هر جفت اسلات رمهای متفاوتی قرار دهید. یعنی مثلا روی اسلاتهای بنفش متعلق به Bank 0 دو حافظه 1 گیگابایتی و روی اسلاتهای سبز متعلق به Bank 1 رم 512 مگابایتی. در این حالت هم شما عملکرد Dual Channel را خدشه دار نکردهاید. 3 گیگابایت هم رم دارید. اما وقتی به لپتاپ میرسیم ممکن است قضیه فرق کند. اکثر لپتاپها دو اسلات برای رم دارند. پس ممکن است در لپتاپ با 3 گیگابایت دوئل چنل ممکن نباشد! زیرا روی هر جفت اسلات باید رمها حداقل از نظر حجم حافظه، و حتی ترجیحا سرعت تبادل اطلاعات یکی باشند.
3- آیا Single Channel خیلی بد است؟
خیر! با کمال تعجب در تستهایی که سایت مشهور Tom's Hardware ارائه داده، برخلاف CPU که اگر برنامهها بتوانند از تعداد هستههای بالاتر از 1 هم پشتیبانی کنند، پردازش موازی بسیار موثر است و تفاوت مشهود است، در حافظه اصلا چنین چیزی مشهود نیست. اندک تفاوتی که حس میشود در Encode کردن فایل های ویدیویی و یا بازی هاست که برای Gamerها و کامپیوتر بازها قطعا مهم است، زیرا سیستم عملکرد روانتری از خود نشان خواهد داد. اما برای کاربران عادی به هیچ وجه، در عوض مصرف برق کمتری خواهند داشت و به همین دلیل، اگر قضیهی لپتاپ مطرح باشد، این حالت بهتر است.
